Na jaren van overheersing door gevestigde namen in het peloton (Groenen 2006, 2007), Schijf (2005), de Haan (2x), Sanders (2004), van Steenveldt; Blanjaar, o.a. 2001) heeft zich een nieuwe generatie gemeld.
Ariëns, Achterberg en Lammers hielden met een bekeken rit op het 5,5 km lange parcours langs de boorden van de Maas gelouterde concurrenten achter zich. Weliswaar met krappe onderlinge verschillen. Winnar Wim Ariëns, zichtbaar verrast en blij, bleef voornaamgenoot Wim Lammers en Hans Achterberg met miniem verschil vóór (1 seconde). De tijdreeks van de winnaar was (per ronde) 9 min 59 sec; 10:02; 10:09; 10:05; 10:09. Hij fietste daarmee 17 strafseconden bij elkaar ten opzichte van zijn gemiddelde van 10:05.

De tijdreeksen van deelnemers tot en met plaats no. 12 waren alle van behoorlijk niveau: met zijn 12e plaats had Peter van Steenveldt per ronde ‘slechts’ 5 seconden afwijking. Hij viel juist buiten de prijzen waarbij dit jaar naast de inmiddels klassieke pot Honing van onze eigen imker Harry, ook 2 bioscoopbonnen.

Voor de winnaar uiteraard de wisselbeker met 26 gegraveerde namen uit de voorgaande 26 edities. Bij zo’n groot aantal loopt de winnaar elk jaar het risico voor altijd de beker thuis te mogen houden, zou de vereniging beslissen nieuwe wegen te willen inslaan. Vroegere winnaar Bert Schijf sprak bij gelegenheid van zijn winst in 2005 de woorden dat de wisselbeker, hoewel altmodisch, alleen al vanwege de lange lijst winnaars historische waarde heeft.
Door debutanten werd reikhalzend uitgekeken naar de uitslag. Deze discipline van het regelmatig- rijden in wedstrijdverband is elders toch geheel onbekend; wel is er jaarlijks een door de NTFU georganiseerde wedstrijd regelmatig rijden, maar dan met een vooraf opgegeven snelheidsopdracht. Ook de eerste edities van de regelmatigheidsrit van de Pedaleurs kende deze opzet: rijd [28] km per uur, waarbij ieder een wisselende gemiddelde snelheid als opdracht meekreeg.

Van de debutanten was Marlies Peters de winnaar. Met haar 11e plaats verzamelde zij slechts 11 strafseconden méér dan de winnaar. Voorwaar een mooie prestatie bij de eerste deelname aan dit evenement. De set bioscoopbonnen viel heel toepasselijk ten deel aan het koppel Matthijssen-Blanjaar dat met exact de gelijke afwijking van 19 sec een bijzondere eensgezindheid ten toon spreidde. Met applaus onderstreepten de deelnemers de toepasselijkheid van deze prijs voor dit toch vrij jonge paar.

Als extra competitieelement, hoewel zonder dat er enige prijs aan verbonden was, gold ook dit jaar weer "het schatten van je eigen gereden snelheid." Na afloop van de rit konden we allemaal onze eigen gereden gemiddelde snelheid schatten. Het bleek dat renners over het algemeen feitelijk sneller reden dan zij zelf inschatten. De overgrote meerderheid reed harder dan zijn eigen opgave-achteraf. Routinier Wim Lammers spande de kroon met niet minder dan 3 kilometer verschil. Pieter, Peter en Anneke kunnen het best de rol als koprijders toevertrouwd worden: zij reden feitelijk wat zij ook ingeschat hadden.

De winnaar lijkt hier al door te hebben dat het goed zit, duim omhoog.

Koos Groenen nipt, maar wel voor 2e keer achtereen winnaar

In de op zondag 21 oktober gehouden regelmatigheidswedstrijd van TC dePedaleurs heeft Maldenaar Koos Groenen van zich doen spreken door voor de tweede achtereenvolgende keer de wisselbeker voor zich op te eisen. Dat gebeurde niet onbedreigd: op een luttele 1 seconde, gerekend over 27,5 km op het Cuijksesteeg-parcours, liet hij Herman Katteler nipt achter zich. Op zijn beurt zag routinier Pieter de Haan zich met 1 seconde geklopt. Van de schare nieuwelingen deed Toon Rouwhorst de beste zaken door als vijfde te eindigen.

Door onoplettendheid van de organisatie kreeg deze editie van de traditionele regelmatigheidsrit geen spectaculair prijzenslot: de organisatoren realiseerden zich pas achteraf dat het ging om de 25e editie, In 2003 werd de rit door erbarmelijke weersomstandigheden afgelast, waardoor de rit van 2007 in het 26e fietsjaar viel. Dit neemt niet weg dat de even traditionele pot honing van Harry Gommers – dit keer als prijs virtueel en als recht, na zo vele jaren als gunst beschikbaar– door de gelukkige winnaar in ontvangst werd genomen. Pieter de Haan, vaak gelauwerd met ereplaatsen, sleepte een moderne fietsteller als prijs in de wacht en gaf te kennen de concurrentie van Bert Schijf gemist te hebben. Deze laatste, meermalen winnaar, had zich vooraf wegens vakantie verontschuldigd.

In vergelijking met andere jaren was er dit jaar in feite geen laatste man. Met een afwijking van minder dan een minuut bezette Frans Awater weliswaar de laatste plaats, maar op eervolle afstand van een pelotonnetje onder aanvoering van Willem IJsenbrandt. Beste dame was Miranda Aarnoudse, zij het dat zij weinig concurrentie te duchten had. Ware er een aanmoedigingsprijs geweest, dan zou Piet van Casteren deze hebben mogen opeisen. Hij was na enkele ronden de tel tot vijf kwijt en reed een in vol bewustzijn een zesde ronde. De tijdschrijvende gebroeders Smulders konden hem in zijn gedrevenheid niet meer afstoppen.

uitslag Regelmatigsheidsrit 2007